RedHat Linux türevlerinde disk yönetimi…

Disk management in Redhat Linux…

Geçen makalemizde FreeBSD üzerinde disk yönertiminden bahsetmiştik. Detaylı disk yönetimini 4 temel başlıkta toplamıştık. Aynı şekilde Linux için neler yapabiliriz bu kezde bunu inceleyelim. Öncelikle işlemleri yine 4 ana başlıkta toplayalım.

1-      Disk tanıtımı
2-      Partition işlemleri
3-      Mount işlemleri
4-      Bilgisayar açılışında automount işlemi
Öncelikle varolan disklerimi ve partition’larımızı inceleyelim. Bunun için aşağıdaki komutu kullanabilirsiniz,

[root@bpoyraz ~]# cat /proc/partitions

Ekran çıktısı  aşağıdaki gibi olacaktır. Burada şu anda kullanılmakta olan diskleri görebilirsiniz.

Burada görmüş olduğunuz sda bizim diskimizin üzerindeki volume oluyor. sda1 ve sda2 ise üzerinde bulunan partitionlar. Disk sıralamasında 4ncü sırada bulunan sdb ise yeni sürücümüz. Henüz üzerinde partition bulunmadığı için sadece sdb olarak görünüyor. Birazdan sdb1 ve sdb2 olarak iki partition ataması yapacağız. Bunun için parted programını kullanacağız. Aşağıdaki gibi disk device’I belirterek çalıştırıyoruz,

[root@bpoyraz ~]# parted /dev/sdb

Parted programını çalıştırdığımızda aşağıdaki ekran ile karşılaşıyoruz. Çok basit ve güzel bir program. Oldukça yetenekli. Bence gelecekte tüm disk işlemlerinde bu program kullanılacak.

Help yazıp Enter tuşuna bastığımızda program ile ilgili deyatlı help menüsü size yardımcı olacaktır. Biz “p” tuşuna basarak mevcut duruma bir bakalım,

Gördüğünüz gibi büyük kare içinde disk bilgisi mevcut. Küçük kare içinde ise partition türü mevcut. msdos tipi MBR anlamına geliyor aslında. Eğer 2TB üzeri bir partition tanımlayacaksanız, türü GPT olarak değiştirmeniz lazım. Bunun için şu komutu vermemiz gerekiyor,

(parted) mklabel gpt

Sorulan sorulara “yes” ile cevap verirseniz disk türü GPT olarak değişecektir. Şimdi partition tanımlayabiliriz. Bunun içinde şu komut ile devam ediyoruz,

(parted) mkpart primary 1 10G

Bu komut ile yapmak istediğimiz işlem, bu disk üzerine 10GB boyutunda primary bir partition oluşturmak.

Gördüğünüz gibi 1 adet 10GB’lık partition’umuz oluştu. Şimdi geriye kalan 10GB’lık alan içinde bir partition oluşturalım, bunun için şu komutu veriyoruz,

(parted) mkpart primary ext4 10GB -1

Bu komut ile 2nci partition’u oluşturmuş olduk. Görelim,

Diyelimki diski tek partition yapmak istiyorsunuz. Tüm diski tek parça görmek istiyorsunuz. O zaman şu komutu kullanmanız gerekiyor,

(parted) mkpart primary ext4 1 -1

Sonucunu görmek isterseniz,

İşte tüm disk tek partition oldu.

Partition işlemlerini tamamladık. Şimdi file sistem formatlama işlemlerine geçelim. Bu işlem içinde komut olarak şunu veriyoruz,

[root@bpoyraz ~]# mkfs -t ext4 /dev/sdb1

Aynı işlemi ikinci partition içinde yapıyoruz. Komutu ise,

[root@bpoyraz ~]# mkfs -t ext4 /dev/sdb1

Şeklinde olmalıdır. Partition işlemlerimiz bitti. Şimdi bu partitionları bir klasör altına bağlamamız gerekiyor. Yani Windows tarafındaki karşılığı harf ataması yapmamız lazım. Bunun için hemen gerekeni yapalım,

[root@bpoyraz ~]# mount /dev/sdb1 /part1
[root@bpoyraz ~]# mount /dev/sdb1 /part1

Komutlarını veriyoruz. Bu işlemler sonunda istenilen uygulamalara lokasyon olarak vererek kullanılmasını sağlayabiliriz. Ancak bu mount işlemini sistem restart edildiğinde yeniden yapmak gerekecektir. O yüzden bu işin açılışta otomatik olarak yapılmasını istiyorsak nano isimli editor ile /etc/fstab dosyası içine yazmak gerekir. Bunu işlemi aşağıdaki screenshot’ta görebilirsiniz.

[root@bpoyraz ~]# nano /etc/fstab

Yada CLI’dan şu komut ile da yapabilirsiniz.

echo “/dev/sdb1               /part1                  ext4    defaults        1 1″ >> /etc/fstab
echo “/dev/sdb2               /part2                  ext4    defaults        1 1″ >> /etc/fstab

bu işlem sonrasında partition işlemlerimiz ermiş oluyor.  Artık uygulamalarınız storage üzerinde bulunması gereken alanları kullanabilecek, performans ve güvenlik anlamında uygulamalarınıza katkı sağlayacaklardır.

 

Kolay gelsin.

 

 

FreeBSD versiyon 9′da disk yönetimi…

Disk management in FreeBSD 9.0

Ocak 2012′de çıkan FreeBSD’yi yeni inceleme fırsatı bulabildim. FreeBSD unixler içinde, Unixlerin babası şeklinde tabir edilebilecek kadar sağlam ve stabil işletim sistemlerinden biridir. Bildiğiniz üzere MacOS’ta FreeBSD kernelini kullanmaktadır. Versiyon 9 ile bir sürü yeni ilaveler yapılan FreeBSD işletim sistemi daha güzel kurulum arayüzleri ile karşıma çıktı. Kurulum adımlarında yapılması gereken işlemleri gözle görülür seviyede azaltmışlar. Program kulumu zaten iyi denilecek seviyedeydi dahada iyi hale getirmişler. Sistemin update işlemleri çok basit ve dahada güzelleştirilmiş. :)
Bugün sizlerle paylaşmak istediğim konu FreeBSD içindeki en meşakkatli konulardan biri. Disk Yönetimi. Disk ilavesi, partition yapılandırma, mount işlemleri. Windows’ta birkaç tık ile yaptığımız işlemlerin FreeBSD tarafında kolaylıkla yapılmasını anlatmayı hedefliyorum. Özellikle varolan partition’ları silmek için gerekli komutları burada paylaşmıyorum. Çünkü istenmeyen bir diski silerek sisteme zarar verilme ihtimali mevcut.

Konuyu 4 başlıkta toparlamak gerekirse,

1- Diskin device olarak görüntülenmesi
2- Partition oluşturma
3- Mount etme
4- Otomatik mount ile sistem açılışında diskin tanınması

Benim seneryomde FreeBSD kurulu olan Squid Proxy sunucunuzun üzerine 20GB’lık ikinci diskin montajını yaptık. Varolan disk ve partitionlarımızı incelediğimizde hangi disklere sahibiz onları görebileceğiz. Daha sonra yeni gelen diski inceleyeceğiz. Ilk olarak aşağıdaki komutu veriyoruz,

bpoyraz# gpart show

Gelen ekran yukarıdaki şekilde olacaktır. Zaten tek disk olduğundan da0 olarak görebiliyoruz. Yeni diski ise FreeBSD’nin fiziksel olarak hangi Device olarak gördüğünü anlamak için aşağıdaki komutu veriyoruz.

bpoyraz# dmesg | grep da

Karşımıza gelen ekran şu olacaktır,

Bu ekrandaki da1 yeni diskimiz. FreeBSD’de diskler da* ile başlamaktadır. Bu da sonrası diskin sıra numarası ile devam eder. Diskimizi sorunsuz görebiliyorsak, artık volume oluşturabiliriz demektir. Hemen bir volume oluşturalım. Tüm diski bir volume yapabilirsiniz. Volume’ler üzerine partition oluşturarak devam edeceğiz. Volume oluşturmak için gerekli komutu verelim, Ben tek volume oluşturacağım.

bpoyraz# gpart create –s gpt da1

Volume oluşturuldu, Şimdi disk durumumuzu görelim,

bpoyraz# gpart show

Görüldüğü üzere ikinci => satırında da1 device kodu ile 20GB’lık bir drive mevcut. Bu device üzerine partition oluşturup mount ederek kullanmaya başlayabiliriz. Farkettiyseniz disk GPT olarak tanınmış. GPT ile MBR farkını http://www.bilgehanpoyraz.com/?p=1048 linkinden öğrenebilirsiniz.

Şimdi Disk Partition oluşturme işine başlayalım. Diyelimki 10GB’lık 2 partition tanımlayacağız. İlk 10GB için aşağıdaki komutu veriyoruz,

bpoyraz# gpart add –s 10G –t freebsd-ufs da1

Bu komut da1 diski üzerine da1p1 isimli ilk partition’u oluşturdu. İsteğimiz üzere bu partition 10GB oldu. Şimdi kalan 10GB’lık alana bir partition daha oluşturalım. Kalan alan 10GB olduğu için boyut vermeye gerek kalmıyor. Ayrıca boyut vermeden tüm diski kullanmak isterseniz bu komut ile yapabilirsiniz.

bpoyraz# gpart add -t freebsd-ufs da1

 

Kalan alanada da1p2 isimli yeni bir partition açmış olduk. 2 adet 10GB’lık, toplamda 20GB alanımız oldu. Görelim,

bpoyraz# gpart show

Artık bu partitionları formatlayarak kullanabiliriz. Fomatlamak için öncelikle yeni partitionların device isimlerini kullanacağız. Yeniden görmek isterseniz aşağıdaki gibi görebilirsiniz,

bpoyraz# ls -al /dev/d*

da1 diski üzerindeki p1 ve p2 bizim yeni partitionlarımız. Şimdi bu partitionları file sistem olarak formatlamak için aşağıdaki komutu veriyoruz,

bpoyraz# newfs /dev/da1p1 

bpoyraz# newfs /dev/da1p2

Artık 2 adet formatlanmış file sistemimiz var. Bu sistemleri Mount etmeden kullanmamız haliyle mümkün değil. Aslında durum Windows sistemlerde de böyle. Harf atama işi Windows sistemlerde Mount etme işidir. Unix karşılığı budur. Artık mount diskleri ederek kullanabiliriz. Ben Mount işlemini / lokasyonuna iki adet klasör açarak bu klasörler altına bağlamayı uygun gördüm. Ama gereksinimle doğrultusunda istenilen klasör altına bağlayabilirsiniz.

bpoyraz# mkdir -p /part1
bpoyraz# mkdir -p /part2

şimdi cd /part1 yada cd /part2 diyerek ulaştığınız alanlar yeni partition’lar olacaktır. Bu partitionlar sunucuyu yeniden başlattığınızda maalesef kaybolacaktır. Kaybolmamaları için bir işlem daha yapmak gerekiyor. Bunu şu şekilde yapabiliriz,

Bu iş için ee isimli editoru kullanabilirsiniz. VI’dan daha insancıl bu editor sizinde çok hoşunuza gidecektir. /etc/fstab dosyasını açalım ve aşağıdaki iki satırı ilave edelim,

bpoyraz# ee /etc/fstab

/dev/da1p1     /part1              ufs       rw        1 1
/dev/da1p2     /part2              ufs       rw        1 1

Yeni mount Drive’ları ve eski diskleri aşağıdaki komut ile görebilirsiniz.

bpoyraz# Df –H

Bu komut sonrasında sisteme tanımlı tüm diskleri görebilirsiniz. Bu işlem ile disk işlemlerini bitirmiş oluyoruz. Daha öncede belirttiğim gibi. Disk silme işini sizlerle paylaşmıyorum. Eğer bu konuda uzman değilseniz çalışmakta olan sisteme zarar verebilirsiniz.

Kolay gelsin.

 

Exchange Management Console Kerberos authentication hatası…

Yakın zamanda aşağıdaki problemle karşılaştım. Benzeri bir hata daha bulamadığımdan çözümü oldukça zordu. Exchange Management Console’unu açılmamakta direniyorduki, pes demeye yakın bir anda problemin kaynağını buldum. Ekran çıktısı şu şekildeydi,

The attempt to connect to http://exchange.bpoyraz.intra/PowerShell using “Kerberos” authentication failed: Connecting to remote server failed with the following error message : Logon failure : unknown user name or bad password.

 

 

 

 

 

 

Sonuç olarak sorunun kaynağının control panel’deki credential manager’de tanımlı bir hesap yüzünden olduğu ortaya çıktı. Oldukça başımı ağrıtan bu sıkıntı, control paneldeki credential manager’deki hesabı silince düzeldi.

 

Qmail’de chkuser’i disable etmek…

How to disable chkuser option in qmail?

Aslında qmail’in içinde gelen en iyi özelliklerden biri olan chkuser authentication sistemi, son zamanlarda kurmuş olduğum bazı sistemlerde sıkıntı çıkarmaya başladı. Mail gidemiyor ve chkuser hatası veriyordu.

Sonuç olarak /etc/tcprules.d/tcp.smtp dosyasının içinden chkuser opsiyonunu disable ederek çözüme ulaştım. Herhangi bir güvenlik açığı meydana gelmeyecektir diye umuyorum, ve yakından takip ediyorum. Bu dosyanın içinde bulunan birtakım değerleri silerek aşağıdaki hale getirdim.

127.:allow,RELAYCLIENT=”",RBLSMTPD=”",NOP0FCHECK=”1″,SENDER_NOCHECK=”1″

:allow,BADMIMETYPE=”",BADLOADERTYPE=”M”,SENDER_NOCHECK=”1″,
CHKUSER_RCPTLIMIT=”50″,CHKUSER_WRONGRCPTLIMIT=”10″,QMAILQUEUE=
“/var/qmail/bin/simscan”,NOP0FCHECK=”1″

Bu değişiklik sonrası “qmailctr cdb” komunutu verip “qmailctl restart” komutu ilede qmail servislerini restart etmeniz gerekiyor.
Gerekli testleri tamamladığımda sorunun tamamen ortadan kalktığını gördüm. Bu işlemleri yapmadan önce tcp.smtp dosyasının kopyasını almanızı öneririm…

 

Exchange 2010 Subject’ine göre database’den mail silme…

Exchange 2010′da tüm mailboxlardan subject’ine göre mail silmeniz gerekirse aşağıdaki adımları kullanarak silebilirsiniz. Ne zaman mı lazım olur? bir kişiye mail yollamak isteyen bir kullanıcı yanlışlıkla tüm kullanıcılara mail yollarsa en hızlı şekilde çözmek için gerekecektir. Outlook’tan mesaajı geri çekmek çogu zaman işe yaramadığından bu komutlar oldukça işinize yarayacaktır.

Önce maili silecek kullanıcıya hak verelim,
Get-Mailbox -ResultSize unlimited | Add-MailboxPermission -User ‘bpoyraz’ -InheritanceType ‘All’ -AccessRights ‘FullAccess’

Maili silelim,
Get-Mailbox -resultsize unlimited | Search-Mailbox -SearchQuery “subject:maas bordrosu :)” -DeleteContent -force

Verdiğimiz hakkı geri alalım,
Get-Mailbox -ResultSize unlimited | Remove-MailboxPermission -User ‘bpoyraz’ -InheritanceType ‘All’ -AccessRights ‘FullAccess’

 

Active Directory objelerinin “Kaza ile silme koruması”

Protected From Accidental Deletion opsiyonu

Windows 2008 ile gelen güvenliklik özelliklerinden biri olan Active Directory’de “Kaza ile silinme koruması” ilginç bir özellik. Bu özellik kimi zaman gayet işe yarayan bir özellik kimi zaman ise başa bela. Fakat kullanıcı hatalarına karşı koruma her zaman iyidir. Zaten Microsoft böyle birşey çıkarmışsa kesin dünyada gereksinim duyulmuş ve işleme alınmış bir opsiyondur.

Peki nerdedir bu opsiyon, nasıl iptal edilir nasıl ilave edilir?

Yukarıdaki ScreenShot’ta göreceğiniz “protect object from accidental deletion” kutucuğu ile bu opsiyona erişebiliyoruz. Active Directory üzerinde bulunan hemen hemen tüm objelerde bu seçeneğin kullanılabildiğini görebiliriniz.
Yukarıda anlatılan yöntem bir kişi veya bir obje için geçerli. Peki birden fazla opsiyon yada tüm OU’lar için nasıl kaldırılır nasıl aktif hale getirilir? Aslında vbs scriptleri ilede yapılabilen bu işlem için PowerShell denilen mükemmel ötesi arayüz’ü kullanıyoruz. Bu arayüz ile yapılamayacak bişeye henüz rastlamadım. :)

Aşağıda vereceğim tricklerle çok rahat bir şekilde yapabilirsiniz. Öncelikle Active Directory toolkitini import etmeniz gerekiyor. Bunun için PowerShell’i Domain Controller üzeride açarak şu komutu verin.
import-module ActiveDirectory

Bu komut sonrası Active Directory ile ilgili yönetim komutlarının kullanılabilmesi sağlanıyor. Şimdi komutları inceleyelim,

OU’ların tamamında aktif etmek için,
Get-ADOrganizationalUnit  -filter * | Set-ADOrganizationalUnit -ProtectedFromAccidentalDeletion $true

Belirli bir OU için,
Set-ADOrganizationalUnit “OU=Admins,DC=techtalk,DC=intra -ProtectedFromAccidentalDeletion $True

Bu opsiyonun kaldırılması için her iki satırın sonunda bulunan “$True” kısmını “$False” ‘a çevirmeniz yeterli.

Peki bu OU’lar için değilde tüm objeler için yapılacaksa nasıl yapılacak? İşte onuda aşağıdaki gibi yapabilirsiniz.

Tüm objeler için,
Get-ADobject -Filter * | Set-adobject -ProtectedFromAccidentalDeletion $True

Belirli bir OU alti için,
Get-ADobject -Filter * -SearchBase “OU=Admins,DC=techtalk,DC=intra” | Set-adobject -ProtectedFromAccidentalDeletion $True

Yine tam tersi gerekiyorsa sondaki “$True” kısmını “$False” yaparak işlemlerinizi yapabilirsiniz.

 

 

GPT vs MBR

GPT partition ve MBR partition arasındaki farklar ve gelişmeler…

Durmadan büyüyen DATA’larımızın gereksinimleri doğrultusunda data’ları tutmak zorunda olduğumuz disk boyutlarındaki  yetersizlik sonucu, 1990’ların başında geliştirilmeye başlanan GPT partition, oldukça esknek ve yapısal bozulmalara karşı oldukça mukavemetli bir yapıya sahiptir. GPT disk belki 1990 yılında geliştirilmeye başlandığında çok fazla bir önem arzetmiyordu, zira o kadar büyük boyutlara ihtiyaç yoktu ama şu anda bu teknolojinin ne kadar gerekli ve anlamlı olduğunu anlıyoruz.

Enson VMware firmasını ESXi 5.0 versiyonu ile Datastore’larını GPT disk yapısına çevirmiş durumdadır. Bu sayede MBR olarak tasarlanan eski yapıdaki 2TB sınırını aşmış durumdadır. GPT partition ile bir partition’da 18EXAByte’lık alan yada 1 milyon TB’lık alan elde etmek mümkündür. Normalde MBR üzerinde 4 adet partition oluşturılabilirken, GPT üzerinde 128 adet(Microsoft 124 adet destekliyor) partition oluşturmak mümkündür.

Başta Microsoft ve VMware firması olmak üzere tüm üreticiler artık hem failover cluster yapılarında hemde sanallaştırma altyapılarında GPT yapısını önermektedirler. Geleceğin disk yapılandırma teknolojilerinde GPT şimdiden yerini almış ve teknik özelliklri dolayısı ilede dikkatleri birkez daha üzerine çekmiş durumdadır.

GPT Disk yerleşim planı oldukça farklı ve gelişmiş. MBR’da yapı basit ve sade kalırken GPT’deki yapı oldukça gelişmiş durumda. Tablo halinde görmek istediğimizde aşağıdaki gibi görebilirsiniz. Bu tablolar Microsoft sitesinden alınmıştır.

Birde farkları tablo şeklinde görelim,

GPT MBR
Partition   adedi 128 4
Partition max   boyutu 18EB (ExaByte) 2TB (TeraByte)
Bootable not now* yes
Protective   MBR yes no
Removable No Yes

*Windows Itanium edition bootable olarak desteklemektedir…

Yakın gelecekte dahada yaygın şekilde göreceğimiz GPT diskler oldukça uzun süre sahnede kalacağa benziyor. Bence uzun bir süre partition çeşitleri arasında yer alarak uzun yıllar bizlere hizmet verecek…

 

 

BIOS vs EFI

EFI ve BIOS arasındaki savaş…

Dile kolay tam 25 yıldır BIOS kullanıyoruz. Ve artık yetersiz kalmaya başladığı herkes tarafından Kabul edilecektir. Ne fark var neler getiriyor EFI, Yada BIOS (Eski dostumuz) ne yönden eksik, neleri yetersiz? Öncelikle açılımlarını inceleyelim.

BIOS: Basic Input Output System. Yani en kısa ve öz olarak, temel girdi çıktı systemi demektir. Bilgisayar ile açıldığında, donanım bilgilerinin tamamını keşfeden ve işletim sistemine varlık bilgisini rapor şeklinde sunan sistemdir. Programların gerektirdiği tüm driver ve firmware bilgisini işletim sistemine sunduktan sonra aradan çıkar ve işletim sistemi ile donanımı başbaşa bırakır.

UEFI: Unified Extensible Firmware Interface. Yani, genişletilebilir firmware arayüzü. Intel tarafından 2005 yılında geliştirilmeye başlanan EFI, artık birçok bilgisayar anakartı üreten şirket tarafınan ortak geliştirilmektedir.

UEFI’nin hikayesine baktığımızda, Intel sunucu tabanlı bilgisayarları üretirken belirli bir aşamadan sonra BIOS tarafından engellenmeye başlayınca, bu dar boğaza isyan ederek o zamanki adıyla EFI’yi geliştirmeye başladı. Efi Server bazlı anakartlar için bambaşka bir dünya anlamına geliyor çünkü. UEFI için çok rahatlıkla kendi başına bir işletim sistemi diyebiliriz. Birçok artısı bulunuyor. Bence yakın bir zamanda BIOS yerine geçecek ve BIOS kalmayacak. Artılarını inecelediğimizde,

1-      Tam 64bit donanım ve yazılım desteği.
2-      Grafik konfigürasyon ekranı içermesi.
3-      Istendiğinde içerdiğim bootloader ile extra bootloader gerektirmemesi.
4-      2TB’tan büyük kapasiteli disklerle boot olanağı sağlaması.
5-      Hızlı boot etmesi. (Bu kesinlikle yalan. En azından şu anda :) )
6-      Modüler yapı
7-      HyperVisor’ler dahil tüm işletim sistemlerine destek vermesi.

UEFI Microsoft tarafında Windows Vista SP1 sonrası desteklenmeye başladı. Mac tarafında uzun zamandır desteklenen ve kullanılan UEFI linux’lar tarafında da desteklenerek rahatlıkla kullanılabilir durumda. Gelecekte, anakart üreticileri tarafından tercih edilecek ve BIOS’un yerine geçecek gibi görünüyor. Hatta şu anda desktop üreticileri tarafından bile tercih edilmeye başlandı…

 

Exchange 2010 Versiyonları ve Build Numaraları…

Exchange ile ilgili güzel bir tablo…

Exchange   Server
Product   name Build number Date
Microsoft Exchange Server 2003 06.05.6944 6/30/2003
Microsoft Exchange Server 2003 SP1 06.05.7226 5/25/2004
Microsoft Exchange Server 2003 SP2 06.05.7638 10/19/2005
Microsoft Exchange Server 2007 8.0.685.24 12.09.2006
Microsoft Exchange Server 2007 8.0.685.25 12.09.2006
Microsoft Exchange Server 2007 SP1 8.1.240.6 11/29/2007
Microsoft Exchange Server 2007 SP2 8.2.176.2 8/24/2009
Microsoft Exchange Server 2007 SP3 8.3.083.6 6/20/2010
Microsoft Exchange Server 2010 14.0.639.21 11.09.2009
Microsoft Exchange Server 2010 SP1 14.1.218.15 8/24/2010
Exchange Server 2007 Service   Pack 1
Product   name Build number Date KB
Microsoft Exchange Server Exchange 2007 SP1 8.1.240.6 11/29/2007
Update Rollup 1 for Exchange Server 2007 SP 1 8.1.263.1 2/28/2008 KB945684 
Update Rollup 2 for Exchange Server 2007 SP 1 8.1.278.2 05.08.2008 KB948016 
Update Rollup 3 for Exchange Server 2007 SP 1 8.1.291.2 07.08.2008 KB949870 
Update Rollup 4 for Exchange Server 2007 SP 1 8.1.311.3 10.07.2008 KB952580 
Update Rollup 5 for Exchange Server 2007 SP 1 8.1.336.1 11/20/2008 KB953467 
Update Rollup 6 for Exchange Server 2007 SP 1 8.1.340.1 02.10.2009 KB959241 
Update Rollup 7 for Exchange Server 2007 SP 1 8.1.359.2 3/18/2009 KB960384 
Update Rollup 8 for Exchange Server 2007 SP 1 8.1.375.2 5/19/2009 KB968012 
Update Rollup 9 for Exchange Server 2007 SP 1 8.1.393.1 7/17/2009 KB970162 
Update Rollup 10 for Exchange Server 2007 SP 1 8.1.436.0 04.09.2010 KB981407 
Exchange Server 2007 Service   Pack 2
Product   name Build number Date KB
Microsoft Exchange Server 2007 SP2 8.2.176.2 8/24/2009
Update Rollup 1 for Exchange Server 2007 SP 2 8.2.217.3 11/19/2009 KB971534 
Update Rollup 2 for Exchange Server 2007 SP 2 8.2.234.1 1/22/2010 KB972076 
Update Rollup 3 for Exchange Server 2007 SP 2 8.2.247.2 3/17/2010 KB979784 
Update Rollup 4 for Exchange Server 2007 SP 2 8.2.254.0 04.09.2010 KB981383 
Update Rollup 5 for Exchange Server 2007 SP 2 8.2.305.3 12.07.2010 KB2407132 
Exchange Server 2007 Service   Pack 3
Product   name Build number Date KB
Microsoft Exchange Server 2007 SP3 8.3.083.6 6/20/2010
Update Rollup 1 for Exchange Server 2007 SP 3 8.3.106.2 09.09.2010 KB2279665 
Update Rollup 2 for Exchange Server 2007 SP 3 8.3.137.3 12.10.2010 KB2407025 
Update Rollup 3 for Exchange Server 2007 SP 3 8.3.159.0 03.02.2011 KB2492691 
Update Rollup 3-v2 for Exchange Server 2007 SP 3 8.3.159.2 3/30/2011 KB2530488 
Update Rollup 4 for Exchange Server 2007 SP 3 8.3.192.1 07.07.2011 KB2509911 
Update Rollup 5 for Exchange Server 2007 SP 3 8.3.213.1 9/21/2011 KB2602324 
Exchange Server 2010
Product   name Build number Date KB
Microsoft Exchange Server 2010 RTM 14.0.639.21 11.09.2009
Update Rollup 1 for Exchange Server 2010 14.0.682.1 12.09.2009 KB976573 
Update Rollup 2 for Exchange Server 2010 14.0.689.0 03.04.2010 KB979611 
Update Rollup 3 for Exchange Server 2010 14.0.694.0 04.09.2010 KB981401 
Update Rollup 4 for Exchange Server 2010 14.0.702.1 6/17/2010 KB982639 
Update Rollup 5 for Exchange Server 2010 14.0.726.0 12/13/2010 KB2407113 
Exchange Server 2010 Service   Pack 1
Product   name Build number Date KB
Microsoft Exchange Server 2010 SP1  14.1.218.15 08.24.2010
Update Rollup 1 for Exchange Server 2010 SP1 14.1.255.2 10.04.2010 KB2407028 
Update Rollup 2 for Exchange Server 2010 SP1 14.1.270.1 12.09.2010 KB2425179 
Update Rollup 3 for Exchange Server 2010 SP1  14.1.289.3 03.07.2011 KB2492690 
Update Rollup 3-v3 for Exchange Server 2010 SP1 14.1.289.7 04.01.2011 KB2529939 
Update Rollup 4 for Exchange Server 2010 SP1 14.1.323.1 6/22/2011 KB2509910 
Update Rollup 4-v2 for Exchange Server 2010 SP1 14.1.323.6 7/27/2011 KB2579150 
Update Rollup 5 for Exchange Server 2010 SP1 14.1.339.1 8/23/2011 KB2582113 
Update Rollup 6 for Exchange Server 2010 SP1 14.1.355.2 10/27/2011 KB2608646 
Exchange Server 2010 Service   Pack 2
Microsoft   Exchange Server 2010 SP2 14.2.247.5 12.04.2011 Download

Fedora 16 root login…

Login to Fedora 16 with root user…
Fedora 16′ya Gnome arayüzünden root ile login olmak…

Redhat Linux aleminin tartışmasız lideridir. Sistemin sağlamlığı ve esnekliği, paket yüklemelerinin sağlıklı ve işlenilebilir olması Suse, Debian ve diğer varyasyonlar ı bile kıskandırır. :)
Sistem güvenliği amacı ile sanıyorum son 4 sürümdür root kullanıcının GNOME arayüzünden login olması engellenmiş, ama CLI arayuzunde serbest bırakılmıştı. Aslında Gnome arayüze login olmak hala mümkün. Sadece gerekli configurasyon dosyalarında bazı değişiklikler yapmamız lazım. Yapılması gereken adımları aşağıda bulabilirsiniz.

öncelikle 2 adet dosyada değişiklik yapmak lgerekiyor. Bunlardan ilki /etc/pam.d altındaki gdm dosyası. Bu dosyayı aşağıdaki gibi düzenliyoruz. Bunun için önce CLI arayüzünü açalım. sonra iken su -l komutunu vererek root ile yeniden login olalım. Şimdi,
nano /etc/pam.d/gdm
komutunu vererek gdm dosyasını açalım. Bu dosya içindeki,
auth required pam_succeed_if.so user != root quiet  satırının başına # işareti koyarak çalışma masını sağlalım. Daha sonra ikinci dosyayı, aynı dizindeki  gdm-password dosyasını açalım.
nano /etc/pam.d/gdm-password komutu ile açabilirsiniz.
Aynı şekilde,
auth required pam_succeed_if.so user != root quiet satırınında başına # koyarak çalışma ma sını sağlayalım. Sistemi reboot ettiğinizde artık root ile sisteme Gnome arayüzden login olabileceksiniz.

Umarım işinize yarar…
Bilgehan